Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
31 / 3 / 2020

(Αυτό είναι το πρώτο post που αποφάσισα να γράψω κάτι τελείως σοβαρό για τον Γαμιολοϊό. Έχω αρχίσει να χαλάω...)

Τις τελευταίες μέρες ψάχνω να βρω ό,τι μπορώ για τον COVID-19, γιατί μου έχει κινήσει την περιέργεια. Εξαρχής, από τις πρώτες κιόλας αναφορές σ’αυτό το θέμα, είχα την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά – και δεν ήταν η λοίμωξη. Τα όσα έχω βρει μέχρι στιγμής απλά το επιβεβαιώνουν αυτό. Θα μπορούσα να είχα ψάξει και περισσότερο, αλλά έχω και τα δικά μου πράγματα να κάνω, τα οποία μ’αρέσουν πιο πολύ, οπότε μάντεψε τι πάει δεύτερο.

Ωστόσο, δεν μπορείς παρά αμέσως να παρατηρήσεις το εξής: Ξεκινώντας να κάνεις μια τέτοια έρευνα, βλέπεις ότι βρίσκεις μια σωρεία πληροφοριών που κατά βάση λένε τα ίδια: την κλασική καραμέλα που πουλάνε τα ΜΜΕ, Stay Safe και τα λοιπά. (Δυστυχώς, κανείς δεν λέει επίσης Stay Sane, γιατί ίσως προτιμάνε να μην είσαι σώφρων.) Αν το ψάξεις λίγο περισσότερο το θέμα, μένεις εκεί, στο επαναλαμβανόμενο μοτίβο και σε κάποιες ηλίθιες συνωμοσιολογικές θεωρίες, όπως ότι ο κορονοϊός προήλθε από τους Κινέζους επειδή τρώνε νυχτερίδες. Αν είναι δυνατόν... (Αν τρώνε νυχτερίδες, τις έτρωγαν από παλιά· γιατί τώρα να εμφανιστεί ο COVID-19 από αυτό το μενού;)

Εκείνο που δεν μπορείς εύκολα να βρεις για τον κορονοϊό (a.k.a. Γαμιολοϊός) είναι διαφορετικές απόψεις και πολιτικούς σχολιασμούς. Κανείς δεν μιλάει στα mainstream media για τέτοια πράγματα. Ακολουθούν τη λογική «κάνε μόκο και Stay Safe» – δηλαδή, κλειδαμπαρωμένος στις πόλεις-φυλακές.

Όμως το θέμα, αυτή τη στιγμή, έτσι όπως έχει εξελιχτεί, είναι περισσότερο πολιτικό απ’ό,τι ιατρικό.

Όσοι διαβάζουν τακτικά αυτό το blog ή το κεντρικό μου website σίγουρα γνωρίζουν ότι δεν μιλάω συχνά για πολιτικά θέματα. Δεν μιλάω σχεδόν ποτέ για πολιτικά θέματα. Και ούτε είμαι με καμιά συγκεκριμένη πολιτική παράταξη. Αν δω κάτι σωστό, είναι σωστό. Αν δω κάτι λάθος, είναι λάθος – όποιος κι αν είναι που κάνει τη μαλακία, αριστερός, δεξιός, ή εξωγήινος, δεν μ’ενδιαφέρει· δεν νομίζω ότι έχουν και πολύ μεγάλες διαφορές αναμεταξύ τους ούτως ή άλλως.

Όταν σχολιάζω πολιτικά θέματα, είναι συνήθως κάτι που θεωρώ σοβαρό. Και αυτή η υπόθεση με τον κορονοϊό είναι, νομίζω, κάτι το πολύ σοβαρό, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για όλο τον κόσμο. Διότι τώρα οι κυβερνήσεις καταργούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ουσιαστικά, καταλύουν το Σύνταγμα. Μα, θα μου πεις, υπάρχει καλός λόγος, έτσι; Όχι, δεν είναι έτσι. Ποτέ δεν υπάρχει «καλός λόγος» για να καταλύεις το Σύνταγμα και τις βασικές ελευθερίες του ανθρώπου. Αυτά γίνονται μόνο όταν παύεις να έχεις δημοκρατία.

Η κυβέρνηση μπορεί να σου ζητήσει να μη βγαίνεις από το σπίτι σου. Δεν μπορεί να σου το επιβάλλει. Γιατί τότε πλέον δεν είναι δημοκρατική κυβέρνηση. Το ίδιο ισχύει και για το λουκέτο στα εμπορικά καταστήματα, και για πολλά άλλα πράγματα.

Σήμερα καθόμαστε πλάι σε μια ωρολογιακή βόμβα. Και δεν εννοώ τον COVID-19. Εννοώ ότι ο κόσμος κάποια στιγμή δεν θα μπορεί πλέον να ανεχθεί να τον καταπιέζουν, θα πεταχτεί έξω, και θα τους κάνει όλους κομμάτια. Αυτή είναι η ωρολογιακή βόμβα.

Πρόσεξε να δεις τι συμβαίνει στην Ελλάδα απλώς. Πόσα θύματα του COVID-19 έχουμε; Λίγο παραπάνω από 1.000 μέχρι στιγμής, αν δεν κάνω λάθος. Αλλά ας πούμε ότι είναι 1.500, εντάξει; Και η χώρα έχει 10.000.000 κατοίκους. Το 1.500 είναι το 0,015% του συνολικού πληθυσμού. Δηλαδή, η κυβέρνησή σου σήμερα σού λέει ότι, επειδή ο ένας-και-μισός στους δέκα χιλιάδες έχει μια λοίμωξη, πρέπει το υπόλοιπο 99,985% του πληθυσμού να βρίσκεται σε μια κατάσταση περιορισμού και ουσιαστικά φυλάκισης μέσα στις ίδιες του τις πόλεις!

Είναι αυτό παραδεκτό; Όχι. Είναι τελείως απαράδεκτο, για οποιονδήποτε λόγο. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Είναι αντισυνταγματικό. Είσαι, ξεκάθαρα, φασίστας όταν κάνεις τέτοιο πράγμα. Δεν έχει σημασία αν οι προθέσεις σου είναι καλές. Δεν έχει σημασία αν το κάνεις για το «κοινωνικό σύνολο» και τέτοιες μπαρούφες. Το κοινωνικό σύνολο είναι το 99,985% του πληθυσμού το οποίο ξεδιάντροπα καταπιέζεις.

Μα, θα μου πεις, επειδή συμβαίνει αυτό δεν έχουμε πιο πολλά κρούσματα!... Έτσι;

Όχι, αλλιώς. Μέτρα πόσα είναι τα κρούσματα στις Η.Π.Α., πχ, ή στην Κίνα και δες πόσο πληθυσμό έχουν. Το ποσοστό είναι παρόμοιο. (Μόλις το μέτρησα τώρα για τις Η.Π.Α., και είναι γύρω στο 0,24% – λίγο πιο πάνω απ’το δικό μας παρότι οι Η.Π.Α. είναι εστία της μόλυνσης ενώ εμείς όχι.)

Εκείνο που συμβαίνει, βασικά, παγκοσμίως είναι ότι, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία ένα πολύ μικρό ποσοστό θυμάτων μιας λοίμωξης, έχουν θέσει υπό περιορισμό τους πληθυσμούς ολόκληρων χωρών!

Παραδεκτό; Όχι. Τελείως απαράδεκτο.

Ίσως να γίνομαι υπερβολικός και «alarmist», που λένε, όπως και άλλοι που ανησυχούν γι’αυτό... Μακάρι. Μακάρι όσοι ανησυχούν να είναι υπερβολικοί και «alarmist». Αλλιώς, στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον δεν χρειάζεται να είσαι ο Νοστράδαμος για να προβλέψεις ότι θα χυθεί πολύ αίμα.

Πάρε για παράδειγμα τι είπε ο «αξιότιμος» Πρωθυπουργός μας: ότι τα μέτρα περιορισμού θα ισχύουν μέχρι τις 6 Απριλίου. Θα το τηρήσει; Αν δεν το τηρήσει, μέχρι πότε θα δέχεται ο κόσμος να είναι φυλακισμένος; Και για τα καταστήματα ούτε κουβέντα, φυσικά. Κανείς δεν ξέρει ώς πότε θα μείνουν κλειστά...

Τι θα γίνει με την οικονομία; Θα καταρρεύσει τελείως μετά από αυτό;

Τι θα γίνει με τις διάφορες δουλειές του κόσμου εκτός απ’το να παίρνει γάλα και ψωμί; Οι άνθρωποι δεν ζούνε για να τρώνε και να κοιμούνται. Δεν είναι ζώα στη μάντρα.

Βλέπεις τον κόσμο ουρά έξω από τα σουπερμάρκετ και σου θυμίζουν ανθρώπους που, σε άλλες εποχές, περίμεναν το συσσίτιό τους. Θέλουμε να φτάσουμε εκεί;

Πότε θα αρχίσουν κάποιοι να τρελαίνονται από τον πολύ εγκλεισμό και την τρομοκρατία των ΜΜΕ;

Και πρόσεξε τώρα ποιο είναι το αστείο: Τα λέει αυτά κάποιος σαν εμένα που είναι κατά βάση σπιτόγατος, γιατί το βρίσκει πιο διεγερτικό να ασχολείται με διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα στο σπίτι του από το να τριγυρίζει άσκοπα σε καφετέριες. Ωστόσο, είμαι επίσης από τους ανθρώπους που όταν κάνουν βόλτα βαδίζουν 10 και άνω χιλιόμετρα μέσα στην πόλη με τυχαίο τρόπο· κι αν θέλω τώρα να το κάνω αυτό, θα πρέπει να βρω μια πολύ καλή δικαιολογία και, συγχρόνως, καλού-κακού, να προσέχω να αποφεύγω τις περιπολίες σαν να είμαι μέσα σε ταινία του Carpenter. Και μιλάμε ότι ακόμα έχουμε δημοκρατία;

Γενικά, πάντως, δεν μπορώ να πω ότι προσωπικά η καραντίνα μ’έχει ενοχλήσει ιδιαίτερα. Προσωπικά. Αλλά εδώ το θέμα δεν είναι μόνο προσωπικό...

Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά έχω ήδη πει πολλά και ο χρόνος τρέχει. Παραθέτω δύο links που βρήκα τελευταία τα οποία έχουν ενδιαφέρον γιατί είναι διαφορετικές απόψεις σε σχέση με τις επαναλαμβανόμενες καραμέλες των ΜΜΕ (τα οποία πάντα πρέπει να αμφισβητείς ότι σου λένε την αλήθεια, ή όλη την αλήθεια, ή την αλήθεια όπως όντως είναι).

Αυτό το link οδηγεί σε ελληνική σελίδα.

Αυτό το link οδηγεί σε αγγλική σελίδα.

Και τα δύο έχουν ενδιαφέρον. Και στις επόμενες Επιλογές στο κεντρικό μου website θα έχω ολόκληρο αφιέρωμα με ένα σωρό συνδέσμους που έχω ώς τώρα συγκεντρώσει για τον COVID-19 – και, όχι, δεν οδηγούν όλοι σε σελίδες με εναλλακτικές απόψεις για τον κορονοϊό· είναι μια όσο το δυνατόν πιο πλήρης εικόνα – κάτι που τα ΜΜΕ, είτε στο Διαδίκτυο είτε έξω από αυτό, αποφεύγουν να κάνουν σαν να έχουν κάτι να κρύψουν.

Όμως η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα να γράφω αυτό το post επειδή ήθελα να αναφέρω μια δική μου θεωρία για τον COVID-19 – για το τι μπορεί να συμβαίνει μαζί του. Φυσικά, δεν έχω αποδείξεις. Έχω όμως ενδείξεις. Και είναι το καλύτερο που μπορείς να έχεις έτσι όπως είναι η κατάσταση σήμερα. Είναι ακόμα ένα σενάριο, το οποίο όμως δεν έχω δει ώς τώρα να αναφέρει κανένας άλλος, και, για να είμαι ειλικρινής, μου κάνει κάποια εντύπωση.

Αλλά αυτό το post έχει ήδη καταντήσει πολύ μεγάλο και ο χρόνος μου δεν είναι άπειρος και τυχαίνει να τον εκτιμώ περισσότερο από άλλα πράγματα. Οπότε, το σενάριο αυτό θα το γράψω σε επόμενο post. Αύριο, πιθανώς, αν ακόμα δεν με έχει σκοτώσει ο Γαμιολοϊός.

(Hint: έχει σχέση με βιολογικό πόλεμο.)

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το

 

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα